Shirani schittert!

Het zal je maar gebeuren. Je doet een creatieve opleiding, krijgt een opdracht en daarna krijg je te horen dat jouw foto een plekje krijgt in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam!

Shirani Deshana (18) verhuisde in 2020 van Zoetermeer naar de Buitenhof in Delft. Momenteel volgt ze in Rotterdam de opleiding fotografie bij het Grafisch Lyceum. Op de vraag of ze altijd al fotografie wilde gaan studeren antwoordt ze lachend dat dat niet zo was. Al vond ze foto’s maken altijd wel leuk.

‘Ik ben iemand die heel graag observeert. Ik keek gewoon om me heen en maakte foto’s. En dat doe ik eigenlijk nog steeds.’

Na de middelbare school stond Shirani voor een moeilijke keuze: ze wilde verder leren, maar wat? Iets met dieren? Of toch een creatieve opleiding? Dat werd het Grafisch Lyceum en daarvan heeft ze zeker geen spijt.
‘De foto’s die ik nu maak zijn echt zoveel beter dan die van vroeger, door de kennis die je opdoet.’

Met de foto die in de tentoonstelling komt moest ze het thema mentale gezondheid in beeld brengen. Hoe doe je dat?

‘Daar kwam een heleboel bij kijken. We werkten in een groepje aan deze opdracht. Mentale gezondheid is een breed begrip, wat wilden we laten zien? We dachten eerst aan het onderwerp zelfmoord, maar dat was toch wel erg zwaar. We wilden het liefst met kinderen werken en kwamen toen uit op het thema pesten, buitensluiten. Daarna was het een kwestie van plannen maken, kinderen vinden die we konden fotograferen en bedenken hoe we dat konden doen. Natuurlijk kregen we daarbij ook tips van onze docent.’
Best stressvol was dat, vertelt Shirani. Ze houdt niet zo van modelfotografie, ze wil vooral graag dat je de emotie op iemands gezicht kunt zien. ‘Die zie je vaak vooral in de ogen.’
Uiteindelijk schoot ze wel zo’n 500 foto’s voor ze echt tevreden was. Daarna begon het proces van het kiezen. Daarbij is het vooral zaak om door te blijven filteren tot er één overblijft. Het verschil tussen wat je uiteindelijk overhoudt en wat je eerder al wel mooi vond is dan toch vaak groot. En dat zit ‘m vaak in kleine dingen. ‘Bijvoorbeeld hoe scherp een persoon op de achtergrond is, of niet. ‘

Het bewerken van de foto werd door medestudenten in haar groepje gedaan. Toen ze het eindresultaat inleverden kregen ze veel complimenten. Met name over de uitstraling en de gekozen lichtinval. En het mooiste: dat de emoties te zien zijn en het verhaal vertellen.

Shirani glimt van trots. Ze kan bijna niet wachten tot ze officieel hoort wanneer haar foto in het museum te zien is. nederlandsfotomuseum.nl